Yakınlarımızla yaşayamadığımız mahrumiyeti bir kurum olarak paylaşan psikiyatristlerin ne ölçüde sahici ve samimi oldukları.Psikiyatrist ve hastaları arasındaki mahremiyetin sınırları;seksin terapideki(varsa) yeri.Hayal ve hakikat ilişkisi.En mahrem sırlarımıza vakıf olan psikiyatristlerin bu mahrem yükleri taşırken kendi mahremiyetin- deki dalgalanmalar karşısında nasıl tökezledikleri.Psikiyatrist ve hastanın birbirlerine açıldıkları, birbirlerini teslim almaya çalıştıkları, yalan söyledikleri, seviştikleri bir tür mahremiyet koltuğu: Divan. Ya da "oyun yeri".
Sahicilik ve samimiyet arayanlar. İçi acıyanlar. Dokunma ve konuşma yeteneğini yitirenler. Kendisiyle yüzleşmeyi beceremeyenler. Tanrı arayanlar. Yalnızlar. Dolandırıcılar. Ve zamanımızın vazgeçilmezleri arasındaki yerlerini giderek sağlamlaştıran psikiyatristler.Tam bir iletişim bombardımanına maruz kalırken en yakınımıza bile dokunmakta sorunlar yaşadığımız modern zamanlar. Bütün mahremiyet dengelerinin bozulduğu, "özel hayat" tecavüzcüleri ve teşhircilerle dolu bugünün dünyası.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder