"öyleyse soruyorum, kendisinden nefret eden adam başkasını sevebilir mi? kendisiyle anlaşamayan kişi başkasıyla anlaşabilir mi? kendisinden bile bıkmış usanmış kişi başkasına keyif verebilir mi? bana göre, insan delilikten daha deli değilse bu sorular karşısında sadece susar..."
''deliliğini gizleyen insan,bilgeliğini gizleyen insandan daha iyidir.nasılmış bakın,bilge hiç kimsenin kendisine benzemeyeceğini düşünedursun,kutsal metinler bile açık kalpliliği deliliğe yükler.çünkü vaiz'in 10.bölümde yazdığından,yani deli yolda giderken deli olduğundan,herkesi de deli zanneder ifadesini ben böyle anlıyorum.yoksa herkesi kendinizle eşit görmeniz fevkalade bir dürüstlük göstergesi değil mi;ve herkes kendi itibarını arttırmaya bakarken,sizin kendi meziyetlerinizi başkalarıyla paylaşmak istemeniz?işte bu yüzden o yüce kral 30.bölümde böyle bir cümleyi sarfederken,kendisinin bu adla anılmasından hiç utanç duymamıştır:insanların en delisiyim.putperestlere vaazlar vermiş olan o paulus,corinthuslulara yazdığı mektupta,deli sıfatını üstlenmekte hiç tereddüt etmemiştir:bir deli gibi konuşuyorum,ama çok daha fazlasıyım,sanki delilik kendisini geçen olursa çok büyük ayıp olacakmış gibi.''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder